Kafe Delfin 2006
1. For You
2. Downtown
3. She Haunts Me
4. Silly Chats
5. The City Ghosts
6. City's On Fire
7. Bakerloo
8. Misty End Of The Town
9. The Night
10. Christmas With You
KUP PŁYTĘ:
Gusstaff -
kup płytę >>>
Serpent.pl -
kup płytę >>>
Bezpośrednio od zespołu >>>
Przedpłata na konto, cena 15zł + 6zł koszty przesyłki
Zamówienia: oldtimeradio@oldtimeradio.com.pl
FRAGMENTY RECENZJI PRASOWYCH:
Większość utworów, które trafiły na
ten album to po prostu piosenki - z ładnymi melodiami, z refrenami, z
wpadającymi w ucho fragmentami. Dla tych, którzy przyzwyczaili się już do dużo
mniej uporządkowanych, leniwych i jakby zaspanych utworów z pierwszej płyty,
zmiany wyraźnie widoczne na najnowszym materiale mogą być sporym zaskoczeniem.
Ale w tej trochę innej stylistyce Old Time Radio radzi sobie znakomicie, z
powodzeniem nawiązując do najciekawszych zjawisk światowego indie-popu.
(Przemysław Gulda, Gazeta Wyborcza Trójmiasto, 30 października 2006)
W porównaniu z niewinnym debiutem
Downtown to wyraźny skok w przód. Kompozycje są interesujące, różnorodne i
dynamiczne. Mnóstwo tu pięknych melodii. Wzorce doskonałe, a ich interpretacja
bardzo szczera.
(Artur Rojek, Dziennik, 10 listopada 2006)
Downtown nie jest płytą tak
radykalnie i monotonnie depresyjną jak debiut. Przeciwnie: to rzecz zróżnicowana
i zdynamizowana. Tyle że nawet gdy biorą rozpęd, wychodzi z tego elegancka,
miniaturowa mruczanka. Bo wszystko tu jest mini: od refrenów po hałas. Za to
przyjemność ze słuchania całkiem spora.
(Angelika Kucińska, Przekrój, 30 listopada 2006)
Na przekór tendencjom panującym w
eterze, co najmniej jedno radio nie poddało się dyktaturze muzycznej konfekcji.
(...) Przyjemnym, ucholepnym piosenkom w rodzaju The City Ghosts czy Misty End
of the Town nie można odmówić muzycznej kultury ani bardzo pogodnej, ciepłej
aury.
(Sebastian Rerak, Machina, grudzień 2006)
Mistrzowie introwertycznej
elektroniki nagrali płytę popową! W najlepszym znaczeniu tego słowa –
przemyślane, pięknie skonstruowane melodyjne piosenki, które wpadają w ucho
natychmiast. Poziom światowy!
(Agnieszka Szydłowska, Elle, grudzień 2006)
Zespół nadał zimnej fali i psychodelii popowy szlif. Przy
spokojnie płynących, klimatycznych piosenkach osiągany błogostan. (...) Trio
ciekawie i nieszablonowo łączy dźwięki analogowe z syntezatorami. (...) Starość
w nazwie grupy wskazuje jedynie na rzetelne podejście do grania i komponowania.
(Krzysztof Kowalewicz, Gazeta Wyborcza, Co Jest Grane, 15 grudnia 2006)
(...) ładne, śpiewane po angielsku, popowe piosenki z
pogranicza avant-popu, elektroniki, shoegaze i... emocjonalnego zaśpiewu Eliotta
Smitha. (...) Całość brzmi jak koncept album oddający klimat samochodowej
przejażdżki po mieście w godzinach późnowieczornych.
(Piotr Kowalczyk, Lampa, grudzień 2006)
RECENZJE Z SERWISÓW INTERNETOWYCH:
www.gaz-eta.vivo.pl
www.pro-rock.pl
www.gery.pl
www.alternativepop.pl
www.relaz.pl